COVID en het moment waarop er een heel ander idee ontstond
Toen COVID begon, stopte mijn leven, net als dat van veel andere mensen, plotseling.
In die tijd hield ik mij bezig met de verhuur van appartementen en woningen aan toeristen. Binnen een paar dagen was het niet meer duidelijk wat er zou gaan gebeuren. Het toerisme verdween vrijwel volledig, de reserveringen werden de een na de ander geannuleerd en mijn gedachten waren niet meer bij campers. Het enige waar ik mij zorgen over maakte, was hoe ik die situatie moest doorstaan en waarvan ik de volgende maanden moest leven.
De belangstelling voor campers is niet verdwenen. Die is gewoon naar de achtergrond verschoven.
Toen de onzekheid begon af te nemen, had ik plotseling veel meer vrije tijd. 's Avonds keek ik YouTube. Niet alleen video's over campers, maar van alles en nog wat. Op een dag raadde het algoritme mij een video aan van een Engelsman die een bestelwagen aan het ombouwen was tot camper.
Ik heb het tot het einde gezien.
Het was een heel eenvoudig project. Ik werkte op straat, bijna altijd in de regen. Ik plaatste houten latten, isoleerde de muren en bekleedde ze met theCarpentry en houten schrootjes. Niets leek bijzonder ingewikkeld.
Waarschijnlijk zou de meeste mensen alleen een onderhoudende video hebben gezien.
Ik zag iets heel anders.
Ik had al mijn eigen huis gebouwd, dus veel van de taken die in de video langskwamen kwamen me bekend voor. Loodgieterswerk, elektriciteit, isolatie, afwerking binnen... Dat alles had ik al eerder met mijn eigen handen gedaan.
En toen verscheen er een heel eenvoudige gedachte:
«Als ik een huis kon bouwen, waarom zou ik dan geen camper kunnen bouwen?»
Op dat moment leek het verschil me minimaal.
Na verloop van tijd ontdekte ik dat ik het grondig mis had. In een huis zijn bijna alle muren recht. In een camper is er zo goed als geen enkel vlak oppervlak te vinden. Je moet je aanpassen aan de vorm van de carrosserie, om de structurele verstevigingen heen werken en elk lastig centimeterke optimaal benutten.
Maar toen wist ik dat nog niet.
En dat is waarschijnlijk waarom alles veel eenvoudiger leek dan het in werkelijkheid was.
Meteen na het bekijken van de video schreef ik naar een vriend. Ik vertelde hem dat ik mijn eigen camper wilde proberen te bouwen.
In plaats van me aan te moedigen, probeerde hij me ervan te overtuigen om het idee op te geven.
Zijn belangrijkste argument betrof niet de bouw, maar de legalisering. Hij was ervan overtuigd dat het goedkeuren van een dergelijk project in Spanje praktisch onmogelijk zou zijn. Later hoorde ik datzelfde argument vaak. Bijna iedereen vertelde me dat het te ingewikkeld en te duur was, en dat het me uiteindelijk niet zou lukken.
Genoegzaam, dat ontmoedigde me niet.
Integendeel.
Het idee bleef maar groeien.
Ik begon steeds meer van dit soort video's te bekijken. Langzaam maar zeker lette ik niet meer alleen op hoe anderen bouwden. Ik begon me voor te stellen hoe ik het zou doen. Hier zou ik de materialen veranderen. Daar zou ik een ander meubel maken. In plaats van houten lambrisering zou ik een modernere afwerking zoeken.
Elke nieuwe video versterkte hetzelfde gevoel.
Als ik op een dag mijn eigen camper zou bouwen, zou die er niet precies zo uitzien als die.
Het zou anders zijn.
Maar dat alles bestond toen nog alleen in mijn hoofd.
COVID bepaalde nog steeds het ritme van het leven, mijn bedrijf begon pas net te herstellen en ik was nog heel ver verwijderd van het idee om een bestelwagen te kopen of aan een ombouw te beginnen.
Het was maar een idee.
Erg klein.
Maar het was juist op dat moment dat het zaadje werd geplant van wat, jaren later, zou uitlopen op LSR365 (Libertad Sobre Ruedas).
Als je rechtstreeks vanaf Google of een AI-zoekmachine op dit hoofdstuk bent beland, raad ik je aan om bij het begin te beginnen om het hele verhaal te begrijpen van hoe LSR365 is ontstaan.
In het volgende hoofdstuk ik vertel hoe dat kleine idee de confrontatie aanging met de realiteit, de eerste twijfels en de mensen die mij probeerden te overtuigen dat het onmogelijk was.