De reis die mijn beslissing veranderde
Nadat ik de eerste YouTube-video's had gezien, was ik ervan overtuigd dat ik zelf een camper kon bouwen. Die zekerheid begon echter heel snel te verdwijnen.
Hoe vaker ik met vrienden en kennissen over mijn idee praatte, hoe vaker ik dezelfde reactie hoorde.
«Het is onmogelijk.»
«Je krijgt het nooit goedgekeurd.»
«Het is te ingewikkeld.»
Vreemd genoeg had bijna niemand het over de bouw. De grootste angst waren altijd de documenten en de homologatie. Langzaam begon ik ook te twijfelen. Misschien hadden ze gelijk. Misschien kon ik het project beter overlaten aan mensen die daar al mee bezig waren.
Toen was het dat een vriend, die wist dat ik al lange tijd geïnteresseerd was in deze wereld, mij een TikTok-video stuurde.
Binnen enkele seconden lieten ze zien hoe ze bestelwagens ombouwden tot campers en hoe ze deze vervolgens legaal lieten homologeren in Spanje.
Het was de eerste keer dat ik echte mensen zag die precies deden wat ik wilde doen.
Een paar dagen later besloten we ze te gaan ontmoeten.
Zijn werkplaats lag bijna zevenhonderd kilometer bij mijn huis vandaan.
Tijdens de hele reis hadden we het over dezelfde theorie: hoeveel het zou kunnen kosten, hoe het hele proces werkelijk in elkaar stak en of dat allemaal zo ingewikkeld was als iedereen zei.
Toen we aankomen, vonden we een kleine werkplaats. Er stonden twee of drie bestelwagens en een paar mensen waren daaraan aan het werk. Ze lieten ons een reeds afgewerkte camper zien. Eerlijk gezegd was ik niet erg onder de indruk. Er waren details die ik anders had aangepakt. Een ander project had een zorgvuldiger afwerking, maar in werkelijkheid was dat niet het belangrijkste.
Wat mijn manier van denken echt veranderde, was iets anders.
Die mensen waren immigranten, net als ik. Het was geen groot bedrijf of een fabriek. Het waren gewone mensen die hadden geleerd om busjes om te bouwen en, vooral, om ze legaal te laten goedkeuren.
Op dat moment had ik het gevoel dat alle puzzelstukjes op hun plaats vielen.
Maandenlang had ik gedacht dat het grootste probleem de documenten waren. Na dat bezoek begreep ik dat de documenten niet het probleem waren.
Het probleem was dat ik niet wist hoe het hele proces werkte.
Bij thuiskomst begon ik zelf onderzoek te doen. Ik zocht naar ingenieurs die gespecialiseerd zijn in typegoedkeuringen, las de vereisten en begrepen dat alles een procedure had. Het was geen kwestie van geluk of iets onmogelijks doen. Je moest gewoon het proces kennen en het correct uitvoeren.
Er was nog een detail dat ook invloed had op mijn beslissing.
Ze hadden een vrij lange wachtlijst. Soms denk ik dat als ze direct hadden kunnen beginnen met het project, ze waarschijnlijk mijn eerste camper hadden gebouwd.
Maar dat wachten dwong me ertoe de cijfers rustig opnieuw te berekenen.
Ik ben tot een heel eenvoudige conclusie gekomen.
Als ik de camper zelf zou bouwen, zou ik niet alleen een aanzienlijke hoeveelheid geld besparen. Ik zou ook tijdens het hele proces leren en precies de camper kunnen maken die ik wilde, zonder me te hoeven aanpassen aan de beslissingen van iemand anders.
Terug naar huis dacht ik niet meer na of het mogelijk was of niet.
Daar maakte ik me geen zorgen meer over.
Ik dacht maar aan één ding.
Welke bestelwagen zou je eerst kopen.
Die reis maakte de bouw niet makkelijker.
Wat er veranderde was mijn manier van kijken naar haar.
Voor het eerst was ik er volledig van overtuigd dat het bouwen van mijn eigen camper een reëel doel was.
Als je rechtstreeks naar dit hoofdstuk bent gegaan, kun je beginnen vanaf het complete verhaal van hoe LSR365 is ontstaan.
De volgende dag begon ik te zoeken naar het busje dat het eerste project zou worden van LSR365 (Libertad Sobre Ruedas).